Blog gewoonzoalsjebent

Ik ben geïrriteerd en heb een kort lontje. Ik reageer met een boze stem richting mijn zoontje. Meteen voel ik spijt en schaamte. En hoor ik het bekende stemmetje in mij: "dit heb je niet goed gedaan."

Ik bespreek het met mijn zoontje. "Sorry, dat heb ik niet goed gedaan." "Het is goed mama, het is okay." "Nee het is niet goed, ik heb het niet goed gedaan, sorry." "Het is goed mama." En hij slaat zijn armpjes om mij heen.

Je kind is je grootste spiegel. Hij laat je als geen ander zien wat je nog te leren hebt. Waar mijn innerlijke criticus volop aanwezig is, laat hij mij zien dat ik minder streng mag zijn naar mezelf.

Een prachtige les in mildheid en vriendelijkheid!