Blog Afwijzing doet pijn

Afwijzing doet pijn en roept angst op. Het is iets dat we liever niet voelen en willen voorkomen. Daarom doe je misschien iets niet wat je wel leuk vindt. Of je past je steeds aan en gaat daarmee over je eigen grenzen. Of je laat jezelf niet zien en spreekt je niet uit.

Een afwijzing kan grote impact hebben. Eén van mijn eerste afwijzingen vond plaats toen ik 8 jaar was. Ik zit op het bed van een vriendinnetje. We zingen enthousiast mee met de liedjes van Kinderen voor Kinderen. Tot mijn vriendinnetje zegt: "jij kunt niet zingen!" Vanaf dat moment zing ik bijna nooit meer. Behalve op de fiets als niemand me hoort. Tijdens de muziekles zing ik soms stilletjes mee, maar meestal playback ik. Inmiddels zing ik weer. Ik heb ontdekt dat ik zingen leuk vind en dat het niet uitmaakt dat het een beetje vals is. En samen zingen geeft energie!

Afwijzingen doen pijn en je kunt ze niet voorkomen. Het maakt niet uit hoe hard je werkt of hoe aardig je bent. Je kunt niet leren om afwijzingen niet te voelen. Je kunt wel leren de pijn te accepteren. En wat de pijn van de afwijzing betreft: die gaat voorbij. Zeker als de afwijzing van een ander komt, en niet van jezelf!